HEY ALL
YOU ALL ARE WELCOME TO "APL"
AIR HOCKEY PREMIER LEAGUE......
COME PARTICIPATE, WIN THE GAMES AND GET BIG PRIIZES,..
FOR MORE DETAILS CONTACT ME ON +91 8866191672
COMPETITION WILL BE AT AHMADABAD




                             SEE THE VIDEO FOR MORE DETAILS ABOUT THE GAME"

ONE PARTICIPATE WILL PLAY 5 MATCHES AND HAVE TO WIN 4 MATCHES TO GO IN NEXT ROUND.
WINNER OF FINAL WILL GET AMOUNT OF 50,000/- CASH.
MANY OTHER PRIZES ALSO FOR SEMI FINAL WINNERS.


YOU CAN PARTICIPATE IN NOMINAL FEE OF 500/- INR.


TO PARTICIPATE CONTACT US ON +91 8866191672
PLACE:- AHMADABAD.

KBC 6 Registration 2012 Information. 

 Kaun Banega Crorepati season 6 registration started from 28 May and auditions will start from 26 June 2012. Amitabh bachchan confirmed that he remained host in KBC. Show will be air on August month but official date not confirmed.

KBC6 Question Of the Day, 28 May 2012

Q. What unique record did Sachin Tendulkar achieved in March 2012?
options are
A. 100 International century
B. Double Century in T20
C. 6 Sixes in an over in test
D. 400 Runs in a test inning

Right Answer: A. 100 International century

KBC6 Question Of the Day, 29 May 2012

As we expected that season 6 registration could be start from 2012 summer, that is now confirmed.  You will be happy to  know that shooting promo starts in May month as tweeted by Amitabh Bachchan. Registration started from 28 May, 9 pm.

Registration details given below in images, you can find auditions dates and zones according to your location.

KBC6 Registration Process and FAQ

KBC Audition date, venue and cities. Round one list

Round one auditions start from 26 June to 11 July.

Cities covered

Lucknow, Bhubhaneshwar on 26 june

Mumbai, Kolkata on 29 June

Raipur, Patna 2nd July

Nagpur, Delhi 5th july

Kolhapur, Jaipur 8th july

Ahmadabad, Amritsar 11th july

Read terms and conditions before apply to KBC.  Don’t forget to share this post on Facebook.

Official Blog link:- http://kbcofficial.blogspot.in/#axzz1wENCMHQq

AJAB DESH KI GAJAB KAHANI:

1.         We live in a nation where Rice is Rs.40/- per kg and SIM Card is free.

2.         Pizza reaches home faster than Ambulance and Police.

3.         Car loan @ 5% but education loan @ 12%.

4.         Students with 45% get in elite institutions thru quota system and those with 90% get out because of merit.

5.         Where a millionaire can buy a cricket team instead of donating the money to any charity. 2 IPL teams are auctioned at 3300 crores and we are still a poor country where people starve for 2 square meals per day.

6.         Where the footwear, we wear, are sold in AC showrooms, but vegetables, that we eat, are sold on the footpath.

7.         Where everybody wants to be famous but nobody wants to follow the path to be famous.

8.         Assembly complex buildings are getting ready within one year while public transport bridges alone take several years to be completed.

9.         Where we make lemon juices with artificial flavors and dish wash liquids with real lemon. Think about it!

10.       If you cross the North Korean border illegally, you get - 12 years hard labor in an isolated prison

If you cross the Iranian border illegally, you get - detained indefinitely If you cross the Afghan border illegally, you get – shot If you cross the Saudi Arabian border illegally, you get – jailed If you cross the Chinese border illegally, you get - kidnapped and may be never heard of again If you cross the Venezuelan border illegally, you get - branded as a spy and your fate sealed If you cross the Cuban border illegally, you get - thrown into a political prison to rot If you cross the British border illegally, you get - arrested, prosecuted, sent to prison and be deported after serving your sentence Now, if you were to cross the Indian border illegally, you get -

a.       A ration card

b.      A passport (even more than one -if you please!)

c.       A driver's license

d.      A voter identity card

e.      Credit cards

f.        A Haj subsidy

g.       Job reservation

h.      Special privileges for minorities

i.         Government housing on subsidized rent

j.        Loan to buy a house

k.       Free education

l.         Free health care

m.    A lobbyist in New Delhi, with a bunch of media morons and a bigger bunch of human rights activists promoting your cause

n.      The right to talk about secularism, which you have not heard about in your own country!

o.      And of course, voting rights to elect corrupt politicians who will promote your community for their selfish interest in securing your votes!!!

p.      And right to fight election for MLA or MP

Hats off to the….

A.        Corrupt and communal Indian politicians

B.        The inefficient and corrupt Indian police force

C.        The silly pseudo-secularists in India, who promote traitors staying here

D.        The amazingly lenient Indian courts and legal system. That's why people like Afzal Guru are still alive, same will happen with Kasab.

E.         We self centered Indian citizens, who are not bothered about the dangers to our own country.

F.         The illogically brainless human-rights activists, who think that terrorists deserve to be dealt with by archaic laws meant for an era, when human beings were human beings.

INCREDIBLE INDIA!

PLEASE SHARE YOUR COMMENTS.....

વાળવૃદ્ધિનો એક અદ્દભુત પ્રયોગ – રતિલાલ બોરીસાગર

Resource:- Readgujarati.

[ ‘ગુજરાત’ દીપોત્સવી અંકમાંથી સાભાર.]

ભારતીય સંસ્કૃતિના મહાન ગ્રંથ ‘રામાયણ’માં એવું આવે છે કે દશરથ રાજાએ એક વાર અરીસામાં જોયું અને એક સફેદ વાળ નજરે પડ્યો. રાજાએ તરત નિર્ણય કર્યો કે હવે જ્યેષ્ઠ પુત્ર રામને અયોધ્યાની ગાદી સોંપીને પોતે રિટાયર થઈ જવું જોઈએ. મેં અરીસામાં પહેલીવહેલી વાર એકી સાથે અનેક વાળ સફેદ થતા જોયા ત્યારે મારે રિટાયર થવાને તો ઘણીવાર હતી અને હું કોઈ એવા મહાન કુટુંબમાં જન્મ્યો નહોતો કે સફેદ વાળ જોઈ રિટાયર થઈ જાઉં ને મારા પુત્રને મારી ખુરશી પર બેસાડી દઉં !

પ્રભુએ જ્યારે મારું નિર્માણ કર્યું ત્યારે સૌંદર્યની સામગ્રી વાપરવામાં એમણે સારી પેઠે કરકસર કરી હશે એવું બીજાઓને જ નહીં મને પણ ઘણીવાર લાગ્યું છે, પણ પછી પ્રભુને પસ્તાવો થયો હોય કે ગમે તેમ પણ મને પ્રભુએ સુંદર લાંબા કાળા વાળ આપ્યા ને એ રીતે ચહેરાની અસુંદરતા સરભર કરી આપી હતી. પરંતુ ચહેરાની અસુંદરતા આજ સુધી ટકી છે ને જીવનના અંત સુધી ટકી રહેશે, પણ વાળ ધીરેધીરે ઓછા, આછા ને સફેદ થતા રહ્યા. કોઈ અબજોપતિ માણસ ધીરે ધીરે ગરીબ થવા માંડે એવી મારી સ્થિતિ થઈ છે. વર્ષો સુધી જ્યાં નિવાસ કર્યો એવા મારા માથાને છોડતાં વાળને શું થયું હશે તે હું કહી શકતો નથી, પણ વાળની વિદાય મારા માટે વહલાની વિદાય જેટલી જ વસમી થઈ પડી છે.

દરરોજ માથામાં તેલ નાખતાં પહેલાં હું મારા વાળનું નિરીક્ષણ કરવા માંડ્યો. ‘વાળ’ એ ‘અકાઉન્ટેબલ’ (ગણી ન શકાય તેવી) સંજ્ઞા છે, પરંતુ મને લાગ્યું કે મારા વાળ વ્યાકરણ સામે બળવો કરીને ‘કાઉન્ટેબલ’ (ગણી શકાય તેવી) સંજ્ઞા બનવા કૃતનિશ્ચય છે. ‘વાળવિષાદયોગ’ના દિવસોમાં પૉઝિટિવ થિંકિંગનું એક પુસ્તક મારા હાથમાં આવ્યું. રસ્કિનના પુસ્તક ‘અન ટુ ધીસ લાસ્ટ’ની જાદુઈ અસર ગાંધીજી પર થઈ હતી એવી આ પુસ્તકની જાદુઈ અસર મારા પર થઈ. (અહીં તુલના બે પુસ્તકો વચ્ચે છે, મારી અને ગાંધીજી વચ્ચે નથી એની સુજ્ઞ વાચકોએ નોંધ લેવી.) વાળની વસમી વિદાય અંગે જીવ બાળવા કરતાં મિશ્ર સરકારના વડા પોતાની સાથે હોય એમાંથી કોઈ જતું ન રહે એની કાળજી રાખે છે, એ રીતે મારા માથા પરના શેષવાળમાંથી હવે ઓછા ન થાય એની કાળજી લેવાનો અને સાથે સાથે જતા રહેલા વાળ પાછા આવી, ફરી મારા માથાને શોભાવે એ માટે પણ પુરુષાર્થ કરવાનો મેં નિશ્ચય કર્યો. આ પુરુષાર્થ માટે જે કંઈ અર્થવ્યય કરવો કે તે કરવા પણ હું તૈયાર થયો.

‘તમે સારું આયુર્વેદિક તેલ વાપરો.’ એક મિત્રે મને સલાહ આપી. (જો કે એ મિત્ર માથા પર વિગ પહેરે છે.) મિત્રની સલાહ સ્વીકારી આયુર્વેદિક દવાઓની દુકાને ગયો. કાઉન્ટર પર એક યુવાન બેઠો હતો. યુવાનના માથા પર ટાલ ઝગમગી રહી હતી. યુવાનની ટાલ જોઈ મારો ઉત્સાહ થોડો મંદ તો પડી ગયો, છતાં ‘પૉઝિટિવ થિંકિંગ’નો અભિગમ જાગ્રત કરી મેં એ કેશવિહીન યુવાનને કહ્યું, ‘માથામાં નાખવાનું સારું તેલ છે ?’
‘છે.’ યુવાને એકાક્ષરી જવાબ આપ્યો.
‘શો ભાવ છે ?’
‘કાકા, કોને માટે તેલ જોઈએ છે ?’
‘કેમ ? સીનિયર સિટિઝનો માટે કોઈ સ્પેશિયલ પ્રકારનું તેલ આવે છે ?’ મેં પૂછ્યું.
‘એવું તો નથી, પણ તમારી વાત પરથી લાગે છે કે તમારે તમારા માટે જ તેલ જોઈએ છે.’
‘હા, મારે મારા માટે જ તેલ જોઈએ છે.’
‘કાકા, હું તો તમારાથી ઘણો નાનો છું એટલે મારાથી તમને સલાહ ન અપાય; પણ કાકા, આ ઉંમરે તમારે એક હજાર રૂપિયાની બોટલવાળું તેલ વાપરવાની શી જરૂર છે ? માથા પર પચાસ વાળ રહ્યા કે પચ્ચીસ રહ્યા, અરે સાવ ન રહ્યા તોય શો ફેર પડે છે ? મને તો ત્રીસ વર્ષ જ થયા છે; આ મારી પોતાની દુકાન છે ને તોય હું આવું મોંઘું તેલ વાપરતો નથી- માથા પર ટાલ પડી ગઈ છે તોય.’ મને લાગ્યું કે આ યુવાન કોઈ યોગભ્રષ્ટ આત્મા છે ને હરિદ્વાર કે હૃષિકેશના કોઈ આશ્રમમાં હોવાને બદલે અહીં મહાનગરમાં વસી રહ્યો છે. એની સલાહ ખોટી નહોતી છતાં હું તો તેલ ખરીદવા કૃતસંકલ્પ હતો એટલે મેં કહ્યું, ‘તમારી સલાહ માટે આભાર; પણ મારે તેલ જોઈએ જ છે.’ સદભાગ્યે મારી પાસે પંદરસો રૂપિયા હતા. એમાંથી મેં એને પાંચસો-પાંચસોની બે નોટ આપી અને યુવાને કચવાતે જીવે (મને એવું લાગ્યું) મને તેલ આપ્યું. યુવાને મને સલાહ આપી તો એનું ઋણ ફેડવા માટે મારે પણ એને થોડી સલાહો આપવી જોઈએ એવી ભાવનાથી પ્રેરાઈ મેં પણ ‘આ રીતે તેલ ખરીદવા માટે આવેલા ગ્રાહકને પ્રોત્સાહિત કરવાને બદલે હતોત્સાહ કરતા રહેશો તો દુકાન બંધ કરવાનો વખત આવશે.’ એવી થોડી સલાહો આપી.

તેલ ખરીદીને હું ઘરે આવ્યો. હું અકબર બાદશાહ કે સમ્રાટ અશોક હોત તો મેં માથાના વાળ વધારે ને કાળા કરે એવા તેલના હોજ બનાવડાવ્યા હોત; પણ આજની સ્થિતિમાં તો હજાર રૂપિયાનું તેલ ખરીદવાનું પણ મારા ખિસ્સાને કોઈ રીતે પરવડે એમ નહોતું. વાળ વધે કે ન વધે, આ મહિને દેવું તો ચોક્કસ વધવાનું હતું. આ ખર્ચનું એડજેસ્ટમેન્ટ કરવાની ચિંતામાં થોડા વધુ વાળ ખરી જાય એ પણ તદ્દ્ન અસંભવિત હતું. આ બોટલ પાછી આપવા જાઉં તો પેલો ભલો યુવાન ચોક્કસ પાછી રાખી લે, પણ એમ કરતાં મને સંકોચ થયો. ઘરે આવ્યો ત્યારે સદભાગ્યે જીવનસખી ઘરે નહોતી. એની એક સખીને ત્યાં મિત્રમંડળની બેઠક હતી એમાં જવાને કારણે છેક સાંજે આવશે એવા નિર્દેશવાળી એની ચિઠ્ઠી ટેબલ પર હતી. આ ચિઠ્ઠી વાંચી મને થોડી નિરાંત થઈ. સાંજ સુધીમાં તો આટલું મોંઘું તેલ ખરીદવાનાં કારણો સૂઝી આવશે એમ મને લાગ્યું. આ તેલનું સિંચન થયા – ભેગું જ મગજ વધુ તેજ ગતિએ ચાલવા માંડશે એવી આશા પણ મને બંધાઈ. સામાન્ય રીતે આજનાં કામ કાલ પર ઠેલવાની મારી પ્રકૃતિ છે, પણ આ તેલનો પ્રયોગ ‘આજ આજ ભાઈ અત્યારે’ની ભાવનાથી શીઘ્રાતિશીઘ્ર આરંભવાનો મને વિચાર આવ્યો. તેલનો શીશો લઈ હું બાથરૂમમાં ગયો. જેવો માથા પર તેલનો અભિષેક કરવા અરીસામાં જોઈ મેં હાથને સહેજ વાળ્યો કે તૂટેલા કાચને કારણે એક ચકલું ફર….ર..ર…. કરતું બાથરૂમની બારીમાંથી ઘસી આવ્યું. ચકલાના ઓચિંતા પ્રવેશથી અને સ્પર્શથી મારો હાથ હલી ગયો ને અર્ધો શીશો તેલ માથા પર ઢળી ગયું. માથું આટલા મોટા પ્રમાણમાં તેલ સંઘરી શક્યું નહીં એટલે તેલના રગેડા શરીર પર ઊતર્યા. અણધારી પરિસ્થિતિ ઊભી થતાં થોડીવાર તો શું કરવું તે મને સૂઝ્યું નહીં. માથું ધોઈ નાખું તો અઢીસો-ત્રણસો રૂપિયાની કિંમત જેટલું તેલ એમ જ નિરર્થક વહી જાય – અને ન ધોઉં તો તેલથી તરબતર માથા સાથે સમય વ્યતીત કરવો પડે. આખરે માથું ધોવાનું માંડી વાળી તેલ અને વાળનો સંયોગ અખંડ રાખવાનો મેં નિર્ણય કર્યો.

શરીરે માત્ર ચડ્ડી ધારણ કરી, તેલ-નીતરતા શરીરે હું બાથરૂમની બહાર આવ્યો. વધારે પડતી વર્ષા પછી ક્યારામાં પાણી સમાય નહીં તેમ તેલ મારા અલ્પસંખ્યા વાળમાં સમાતું નહોતું. હાથથી શરીર પરનું તેલ લૂછી લૂછી હું માથા પર ચોપડવા લાગ્યો, પણ અપરિગ્રહવ્રત ધારણ કર્યું હોય તેમ મારું માથું તેલ સંઘરવાનો ઈનકાર કરવા લાગ્યું. આખરે વહી જતાં તેલને રોકવા મેં માથા પર મોટું સફેદ કપડું બાંધ્યું. કપડું બાંધી કાચમાં જોયું તો હું કોઈ પ્રખર સર્વોદય કાર્યકર જેવો શોભી રહ્યો હતો. આટલા બધા તેલને કારણે કદાચ આવતીકાલે જ મારા માથા પર જથ્થાબંધ વાળ ઊગી નીકળશે એવી આશા મને બંધાઈ ! જો કે અતિવર્ષાને કારણે વાવેલું બધું નકામું થઈ જાય છે તેમ અતિ તેલ સિંચનને કારણે મારા રહ્યા-સહ્યા વાળ પણ જતા નહીં રહે ને એવી મને બીક પણ લાગી.

મનની આવી હાલક-ડોલક સ્થિતિમાંથી પસાર થઈ રહ્યો હતો ત્યાં ડોરબેલ વાગી. કોણ હશે એવો વિચાર કરતો બારણા પાસે ગયો. કી-હોલ દ્વારા આગંતુકનું દર્શન કરવા પ્રયાસ કર્યો, પણ આગંતુક કી-હોલની સીધી રેખામાં ઊભાં નહોતાં. અલબત્ત, પોશાક પરથી કોઈ સન્નારી છે એટલી ખબર અવશ્ય પડી. પણ તેથી મારી મૂંઝવણમાં ઉમેરો થયો. આવી સ્થિતિમાં કોઈ સન્નારી સમક્ષ ઉપસ્થિત થવાનું એક શિષ્ટ નાગરિક તરીકે મારા માટે શોભાસ્પદ નહોતું અને આંગણે આવેલા અતિથિ માટે દ્વાર ન ખોલવાનું એક ખાનદાન યજમાન તરીકે મારા માટે ઉચિત નહોતું. હું ખરે જ દ્વિધામાં મુકાયો. ત્યાં ફરી ઘંટડી રણકી – ફરી દ્વિધા – બારણું ખોલું ? કે ન ખોલું ? આખરે દ્વાર ખોલી પહેલાં ઝડપથી બાથરૂમમાં ઘૂસી જવું ને બંધ બાથરૂમમાંથી સંવાદ ચલાવો એવો વિચાર કરી મેં દ્વાર ખોલ્યાં….. ને સામે બારણું ખોલવામાં વાર લગાડવા બદલ ઠપકો આપવા તત્પર એવી જીવનસખી ઊભી હતી !

Birbal's Choice

One day Emperor Akbar asked Birbal what he would choose if he were given a choice between justice and a gold coin. “The gold coin,” said Birbal. Akbar was taken aback. “You would prefer a gold coin to justice?” he asked, incredulously. “Yes,” said Birbal. The other courtiers were amazed by Birbal’s display of idiocy. For years they had been trying to discredit Birbal in the emperor’s eyes but without success and now the man had gone and done it himself! They could not believe their good fortune. “I would have been dismayed if even the lowliest of my servants had said this,” continued the emperor. “But coming from you it’s. . . it’s shocking - and sad. I did not know you were so debased!” “One asks for what one does not have, Your Majesty!” said Birbal, quietly. “You have seen to it that in our country justice is available to everybody. So as justice is already available to me and as I’m always short of money I said I would choose the gold coin.” The emperor was so pleased with Birbal’s reply that he gave him not one but a thousand gold coins. ________________________________________________________________________________ Birbal, The Child Birbal arrived late for a function and the emperor was displeased. "My child was crying and I had to placate him," explained the courtier. "Does it take so long to calm down a child?" asked the emperor. "It appears you know nothing about child rearing. Now you pretend to be a child and I shall act as your father and I will show you how you should have dealt with your child. Go on, ask me for whatever he asked of you." "I want a cow," said Birbal. Akbar ordered a cow to be brought to the palace. "I want its milk. I want its milk," said Birbal, imitating the voice of a small child. "Milk the cow and give to him," said Akbar to his servants. The cow was milked and the milk was offered to Birbal. He drank a little and then handed the bowl back to Akbar. "Now put the rest of it back into the cow, put it back, put in back, put it back..." wailed Birbal. The emperor was flabbergasted and quietly left the room. ______________________________________________________________________________ Birbal Identifies a Guest Birbal had been invited to lunch by a rich man. Birbal went to the man's house and found him in a hall full of people. His host greeted him warmly. "I did not know there would be so many guests," said Birbal who hated large gatherings. "They are not guests," said the man. "They are my employees, all except one man. He is the only other guest here beside you." Then a crafty look came on the man's face. "Can you tell me which of them is the guest?" he asked. "Maybe I could," said Birbal. "Talk to them as I observe them. Tell them a joke or something." The man told a joke that Birbal thought was perhaps the worst he had heard in a long time. When he finished everyone laughed uproariously. "Well," said the rich man. "I've told my joke. Now tell me  who my other guest is." Birbal pointed out the man to him. "How did you know?" asked his host, amazed. "Employees tend to laugh at any joke told by their employers, " explained Birbal. "When I saw that this man was the only one not laughing at your joke, and in fact, looked positively bored, I at once knew he was your other guest." ____________________________________________________________________________ JO TAMANE AA VARTA GAMI HOY TO PLEASE COMMENT KARO, ANE HAA LIKE TO JARUR KARO.